عبدالرحیم همایون فرخ

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1338 -1262 ش)، استاد دانشگاه، نویسنده و مترجم. در كاشان به دنیا آمد. وى در كودكى به تهران آمد و تحت سرپرستى دایى خود، مجیرالدوله شیبانى، به تحصیل پرداخت. او مدتى در دارالفنون و سپس در كالج آمریكایى به تحصیل زبان و ادبیات انگلیسى مشغول شد و دوره‏ى آن را به اتمام رساند و بعدها در دانشكده‏ى حقوق سیاسى به تدریس علوم دفتردارى پرداخت. او همچنین سالها در وزارت دارایى ریاست كل حسابدارى را عهده‏دار بود. وى به دلیل تدوین «دستور جامع زبان فارسى» یا «دستور فرخ» در هفت مجلد، كه تألیف آن حدود چهل و دو سال طول كشیده و مرجع و سند علمى مهمى براى صرف و نحو زبان فارسى مى‏باشد، نشان درجه‏ى یك از وزارت فرهنگ را دریافت كرد. از دیگر ثارش: «آیین نگارش»؛ « اتم»، كشفیات بزرگ دانشمندان ایرانى؛ «داستان تاریخى بابك و افشین»؛ «هیئت جدید»؛ «فاجعه‏ى كربلا»، ترجمه.